Новы Час, 7 (521) 2017

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

7 (521) 2017

Месца выхаду: Мінск

Дата выхаду: 2017-02-24

Рэдактар: Колб Аксана

Выдавец: Прыватнае выдавецкае ўнітарнае прадпрыемства «Час навінаў».

Copyright © 2017 by Новы Час

Кнігазбор: KAMUNIKAT — гэты сайт (электронны варыянт)

Безліч палітыкаў, экспертаў, палітолагаў сцвярджалі, што пасля ўкраінскай Рэвалюцыі Годнасці аналагічнае развіццё падзей у Беларусі немагчыма. Маўляў, вынікамі тых падзеяў стала акупацыя Крыма і вайна на Данбасе — а таму памяркоўныя беларусы ні ў якім разе не пойдуць на нават самы лёгкі рэвалюцыйны сцэнар. Пратэсты, якія на мінулым тыдні ахапілі Беларусь, сталі найбольш масавымі за даволі доўгі час — прынамсі, з «маўклівых пратэстаў» 2011 года. У Мінску на «Марш раззлаваных беларусаў», паводле розных падлікаў, выйшла ад трох да пяці тысяч чалавек. Нечакана здзівіў Гомель, дзе сабралася каля трох тысяч пратэстоўцаў супраць «дармаедскага» дэкрэту. У іншых абласных цэнтрах маніфестантаў было меней — ад 100 да 300 чалавек.

Каталёг: Kamunikat.org

Пэрыёдыка: Новы Час

Глядзець/ спампаваць гэты разьдзел/ артыкул... увесь нумар у адным файле

Варта пазнаёміцца:

Новы Час, 13 (576) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

13 (576) 2018

Я заўсёды злуюся, калі кажуць пра «ментальнасць». І адразу адказваю, што слова «ментальнасць» утворана ад вульгарызму «мент». Гэтую маю думку днямі пацвердзіў міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей. Яго інтэрв’ю тэлеканалу «Еўраньюс» разарвалі на цытаты. І, падобна, найгоршае ў ім — што чыноўнік такога рангу заяўляе: «Доўгі час мы жылі ў Савецкім Саюзе, у савецкую эпоху. Шмат у каго ў нашай краіне ўсё яшчэ захоўваецца савецкая ... Болей »


Новы Час, 12 (575) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

12 (575) 2018

«Навошта вы верыце ў ахінею — у правядзенне датэрміновых выбараў, якую ўкладаюць у галовы некаторыя эксперты», — раз’юшылася Лідзія Ярмошына падчас сесіі парламента. Паводле яе, ніякай гаворкі пра датэрміновыя выбары не ідзе. Гаворка ідзе пра тэрміны правядзення выбарчых кампаній, сказала Ярмошына, падкрэсліўшы: гэта прынцыпова розныя паняцці. Болей »


Новы Час, 11 (574) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

11 (574) 2018

Нядаўна журналісты падлічылі, што абяцанню беларускага кіраўніка пра заробак кожнаму «па пяцьсот» споўнілася 10 гадоў. А таму пад 1 красавіка самы час перачытаць апошнюю перадвыбарчую праграму «пераканаўча перамогшага» кандыдата ў прэзідэнты. Перадвыбарчая праграма Аляксандра Рыгоравіча і сёння чытаецца як сапраўдная навуковая фантастыка. Прычым, савецкая фантастыка — утапічная, дзе ўсе жывуць у згодзе, без канфліктаў, леў побач з ягнё... Болей »


Новы Час, 10 (573) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

10 (573) 2018

Краіна адзначыць стагоддзе БНР. Але тое, што папярэднічала гэтаму адзначэнню, на мой погляд, было значна цікавейшым за само свята. А менавіта тыя спрэчкі і жарсці, якія разрывалі палітызаваную прастору ўвесь гэты час. Найперш гэта, канешне, наўпроставы эфір «Радыё Свабода» з пасяджэння аргкамітэта па святкаванні, нязгода БНК адмаўляцца ад шэсця і абвінавачванні ў розныя бакі. Адных — у «правакатарстве», іншых — у «здрадзе ідэалам». Болей »


Новы Час, 9 (572) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

9 (572) 2018

Беларускай Канстытуцыі 15 сакавіка споўнілася 24 гады. Амаль чвэрць стагоддзя мы жывём з нацыянальным Асноўным законам. Памятаю, калі яго прымалі, усе казалі: у нас добрая Канстытуцыя, сусветнага ўзроўню. Але ж самы добры закон можна сапсаваць практыкай яго выканання. Ці, дакладней, невыканання. Гартаючы старонкі Асноўнага закона і згадваючы, што ў нас адбылося толькі за апошнія тры месяцы, разумееш: галоўная хіба нашай Канстытуцыі ў ты... Болей »


Новы Час, 8 (571) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

8 (571) 2018

Першай рэакцыяй грамадскасці на раскол быў, зразумела, «праведны гнеў»: апазіцыя нават на 100-годдзе незалежнасці не можа дамовіцца і прыйсці да агульнага рашэння — усё як заўсёды. Але чым далей, тым цікавей: вельмі хутка апынулася, што два лагеры — усяго толькі падсумаванне сучаснага стану апазіцыі: разбітае ўжо не склеіш. Адны хочуць легальна прасоўваць беларушчыну ды ідэі незалежнасці і гатовыя падаць руку ўладам, калі хоць у нейкіх ... Болей »


Новы Час, 7 (570) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

7 (570) 2018

Іншым разам, калі глядзіш на рашэнні нашых уладных органаў, згадваецца стары савецкі фільм пра Бураціна. А менавіта тая яго частка, дзе драўлянаму чалавечку кажуць: «Бураціна, ты сам сабе вораг!» Дзе яшчэ, у якой краіне Міністэрства транспарту і камунікацый здольнае арганізаваць транспартны калапс? І не проста транспартны калапс, а транспартны калапс напярэдадні вялікіх чатырохдзённых выходных, калі па краіне перасоўваецца вялікая коль... Болей »


Новы Час, 6 (569) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

6 (569) 2018

Ці не ўпершыню ў выбарчай кампаніі Аляксандр Лукашэнка быў на другіх ролях. На яго звярталі ўвагі значна менш, чым на старшыню ЦВК Лідзію Ярмошыну. Што і дазволіла беларускаму кіраўніку выказаць пэўныя патаемныя (і не вельмі) жаданні. Адно з такіх жаданняў — захаваць за сабою ролю міратворцы. Нягледзячы на тое, што беларускае кіраўніцтва любіць паўтараць: «Гэта не мы абралі нас як перамоўшчыкаў па канфлікце ва Украіне», такі статус прын... Болей »


Новы Час, 5 (568) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

У грамадскім транспарце гучаць настойлівыя заклікі галасаваць датэрмінова. Але кампанія праходзіць вяла. Мясцовыя выбары у Беларусі мала каго цікаваць. Бо насамрэч выбараў у нас няма, і людзі ўсё больш гэта разумеюць. А яшчэ таму, што няма рэальнага мясцовага самакіравання. Болей »


Новы Час, 4 (567) 2018

Новы Час

Культура, грамадства, эканомiка, людзi, падзеi, факты

4 (567) 2018

Прапагандысты расійскага інфармацыйнага рэсурсу «Regnum» Юрый Паўлавец, Дзмітрый Алімкін і Сяргей Шыпценка атрымалі па пяць гадоў умоўна кожны. Яны прызнаныя вінаватымі ў распальванні міжнацыянальнай варожасці. Як ні дзіўна, скончыўся гэты гучны працэс практычна маўчаннем. Дзяжурныя навіны ў стужках інфармацыйных агенцтваў, пара-тройка каментараў — і пра «злачынцаў» усе забыліся. Хаця ёсць некаторыя моманты, на якія варта было б звярнуц... Болей »