Полымя, 7 (1053) 2017

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

7 (1053) 2017

Мяне, малога, раз на месяц, выпраўлялі пасвіць кароў. Я за імі бегаў, пугай ляскаў, пераймаў, не пускаў у шкоду і гэтак далей. Статак трэба было прыгнаць у вёску ў дзевяць гадзін, а гадзінніка ў мяне не было. І дзед навучыў мераць крокамі ўласны цень. Ён казаў: «Калі будзе твой цень пяць крокаў, дык і гані кароў дамоў, а калі чатыры, то няхай яшчэ ходзяць». Вось такі ў мяне быў гадзіннік. Адно кепска, што працаваў ён толькі тады, калі с... Болей »


Полымя, 6 (1052) 2017

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

6 (1052) 2017

Дукса Мар’ян Мікалаевіч нарадзіўся 5 красавіка 1943 года на хутары каля вёскі Каракулічы Мядзельскага раёна Мінскай вобласці. Скончыў Свірскае вучылішча механізацыі (1960), філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя У. І. Леніна (1969). Працаваў у калгасе, настаўнічаў у Сольскай сярэдняй школе на Смаргоншчыне. Болей »


Полымя, 5 (1051) 2017

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

5 (1051) 2017

...Тым часам, калі Іосіф ляжаў на зямлі на хутары, пакутліва вырашаючы, што рабіць далей, і наогул ці рабіць што, на ўскраіне Гуды каля дамбы сабраліся людзі. Было іх не багата: Яўхім, Міхей, Мікола, Ігнат і Надзя Сапёрскія, іх дзеці Валік і Света, а таксама Каця з сыночкам Петрыкам. Нагода была такая: Яўхім і Валік адплываюць ў Кашару, астатнія прыйшлі іх правесці. Болей »


Полымя, 4 (1050) 2017

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

4 (1050) 2017

Яшчэ не адгрымелі апошнія баі Вялікай Айчыннай вайны, а знявечаны Мінск, вызвалены з-пад трохгадовай нямецкай акупацыі, балесна вяртаўся да мірнага жыцця. З-пад пяску і камення, што ляжалі на вуліцах горада, тырчэлі бясформенныя абгарэлыя рэшткі спаленых і напаўразбураных будынкаў. Пустэчы на ўскрайках былі засеяны неразарванымі снарадамі, а варонкі, што засталіся на зямлі пасля выбухаў, пазіралі ў неба, быццам чорныя вачніцы, месцамі п... Болей »


Полымя, 3 (1049) 2017

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

3 (1049) 2017

Яшчэ не адгрымелі апошнія баі Вялікай Айчыннай вайны, а знявечаны Мінск, вызвалены з-пад трохгадовай нямецкай акупацыі, балесна вяртаўся да мірнага жыцця. З-пад пяску і камення, што ляжалі на вуліцах горада, тырчэлі бясформенныя абгарэлыя рэшткі спаленых і напаўразбураных будынкаў. Пустэчы на ўскрайках былі засеяны неразарванымі снарадамі, а варонкі, што засталіся на зямлі пасля выбухаў, пазіралі ў неба, быццам чорныя вачніцы, месцамі п... Болей »


Полымя, 2 (1048) 2017

Полымя

Штомесячны літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

2 (1048) 2017

Марына хацела працягваць стандартны абмен калючымі фразамі, але паглядзела на брата, і ўнутры яе зашчымела. За апошні месяц, калі яны не бачыліся, ён моцна схуднеў. Вочы на яго твары з блакітнаватым адлівам здаваліся шклянымі лямпачкамі. Рэдкае шчэцце прыкрывала абветраную, месцамі ў дробных язвачках, скуру. Пасля другога тэрміну ён два месяцы лячыўся ў туберкулёзным санаторыі. Але прыкметы жыцця зніклі з яго твару ўжо праз пару тыдняў,... Болей »


Полымя, 1 (1047) 2017

Полымя

Штомесячны літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

1 (1047) 2017

Індустрыялізацыя, якая ў глабальным маштабе ўспрымаецца як рызыка для «высокага» мастацтва слова, для найноўшай беларускай літаратуры ўтрымлівае, на наш погляд, неблагія магчымасці для пераадолення пагроз самаізаляцыі і герметызацыі. Скіраванае выкарыстанне патэнцыялу індустрыяналізацыі (асобных рашэнняў, механізмаў, прыёмаў, піяр-стратэгій) можа быць важным крокам на шляху да актуалізацыі літаратуры класічнага тыпу ў сучаснай сацыякуль... Болей »


Полымя, 12 (1046) 2016

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

12 (1046) 2016

Яна не помніла, як яе ўкладвалі спаць, што ёй казалі, як распраналі, гэта быў той стан, пра які яна марыла — праваліцца ў прадонне цемры і пустэчы. Толькі так яна цяпер магла існаваць. Прачнулася пад абед з цяжкаю галавой, але гэта яе не збянтэжыла, бо ведала, што сіндром пахмелля здымаўся стограмоўкаю гарэлкі. Яна паварушылася, паморшчылася ад болю: правая рука змярцвела. Адчула, што пасцель пад ёю мокрая... У пакой увайшла Ірына, дрэн... Болей »


Полымя, 11 (1045) 2016

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

11 (1045) 2016

На пачатку дзевяностых ён з парай таварышаў вазіў на продаж у Расію розныя рэчы: тканіны, цэлафан, мэблю, адзежу, харчы... З гэтага і жыў у сваім райцэнтры. Трэба сказаць — няблага. Але з жонкай нешта не задалося. Казалі — пагульвае, калі ён на Смаленск, Маскву, Невель выпраўляецца. Свет не без добрых людзей. Дазнаўся пра здрады і муж. Усе, хто ведаў Сяргея, у адзін голас пачалі казаць, што ён жонку абавязкова заб’е. Пра чорны пісталет ... Болей »


Полымя, 10 (1044) 2016

Полымя

Літаратурна-мастацкі і грамадска-палітычны часопіс

10 (1044) 2016

Бутэвіч Анатоль Іванавіч нарадзіўся 15 чэрвеня 1948 года на хутары Язавец Нясвіжскага раёна. Скончыў філфак БДУ (1971). Працаваў у БелТА, намеснікам рэдактара газеты «Чырвоная змена», дырэктарам выдавецтва «Мастацкая літаратура», у ЦК ЛКСМБ і ЦК КПБ, старшынёй Дзяржкамітэта РБ па друку, міністрам інфармацыі, міністрам культуры і друку Беларусі, Генеральным консулам Рэспублікі Беларусь у Гданьску, Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспуб... Болей »


Першая   Папярэдняя   [1-12]   Наступная   Апошняя